Chateauvert was me niet echt bekend voor Matti me uitnodigde voor een tripje naar dit massief in Zuid Frankrijk. Na een nachtje rijden kwamen we met 4 man moe maar vol zin aan. Omdat de volgende dagen kans op regen voorspeld was, vlogen we er direct in. Even opwarmen en dan direct met Joachim in Baja. Een 6C+ die eerder een boulder is van 4 setjes. Matti en Fenja deden ook hun best en na enkele routes begon de vermoeidheid zijn tol te eisen en werd het verlangen naar een bed toch te groot. Matti en Fenja hadden een huisje gehuurd in Barjols een 10 tal minuten rijden vanaf het klimgebied.
Barjols is een zeer groot dorp met niet echt een uitgebouwd uitgangsleven. Je kan ‘s avonds wel iets gaan drinken in volkscafé of een pizzeria om een hapje te eten. De eerste 2 dagen vulden we door de regen vooral met spelletjes zoals la cita, Carcasonne en schaak.De 2de dag regen konden we ons niet meer houden en trokken we toch naar het massief in de hoop een droge lijn te spotten. In de grot Miss Tintinguette zit Power (7B+) een route die bijna heel de tijd horizontaal door het dak gaat. Matti hing de setjes er in en Joachim en ik deden ook eens een poging op kop maar de crux om Miss Tintinguette te kruisen was te stevig. Voor de rest eens leuk om eens door een horizontaal dak te klimmen.
De volgende dagen bleef alles droog en konden we eindelijk de grote wand, “grand face” eens gaan verkennen. De routes beginnen daar vanaf 7A maar het zijn wel pareltjes die lekker lang en continu zijn. Les Frontières du néant (7A) is echt een pareltje. Nadien nog eens gaan voelen aan “Abolition des privilèges” een 7A+ die continu begint maar net voor het laatste setje een gemene crux heeft. Om mijn schouder niet te overbelasten daarna eens een 6B dagje ingebouwd. Een hele dag 6B’s klimmen was lekker verzurend in de onderarmen. Mijn continuïteit was de laatste weken sterk achteruit gegaan door mijn blessure dus dit was een uitstekend trainingsdagje.
De rustdag brachten we door in Marseille een stad met een mooie haven en mooie historische gebouwen maar vooral een getto gevoel in de wijken rondom het historisch centrum. Vuilbakken die in brand waren gestoken, veel hondendrollen op straat en overal geblutste wagens. Maar het zicht op de haven is fenomenaal.
Vuilnis in Marseille
De volgende dagen weeral lekker geknald zowel in langere als kortere routes. “Monsieur le Belge” (7A+) , “Coco Bel Oeil” (7A+) lukten niet na 2 pogingen en meer tijd wou ik er niet in steken. Spijtig dat we zo’n routes niet hebben in België. De laatste dag wou ik toch nog een 7A klimmen en Le Magicien d’oz op de “grand face” was ook een toffe route. Een paar cruxpassen met daartussen een paar goede rustpassen. Mooie route door een overhangende wand meer moet dat niet zijn.
Alle vier konden we enkele mooie resultaten neerpoten. Fenja met een zeer continue 6B+, Matti Atlantis, een klassieke 8A. Joachim had een jaar geleden eens voorgeklommen op rots en kon direct een 7A toppen. Zelf kon ik 2 7A’s toppen en heb geen enkele keer last gehad van mijn schouder. De volgende weken nog even rustig aan doen en dan zou ik er weer volledig willen invliegen.
