Archive for the ‘rotsklimmen’ Category

Update klimmen Augustus

Monday, September 6th, 2010

De laatste tijd niet veel tijd en zin gehad om mijn blog te updaten. Maar ik ben wel buiten blijven klimmen. Mijn rechter schouder is nog steeds niet volledig pijnvrij ondanks ik het rustiger aan doe in de zaal. Buiten heb ik veel minder last van pijn dus daar kan ik wel volle bak blijven door klimmen.

Mozet ben ik de laatste tijd meer en meer gaan appreciëren. Lekker technisch klimmen en vooral je voeten leren vertrouwen. Sommige voetsteunen lijken/(zijn) glad maar als je er echt op gaat staan en durft duwen dan blijven ze wel staan. Het mooiste stukje massief is het adelaarsmassief achteraan. Adrénaline (6A) , Sphinxs (6C+) en Lollipop (7A) zijn echt aanraders. Monkey see, monkey do (7a) is ook een aanrader maar die zit op het gemsmassief. Het begin is glad maar vanaf de eerste haak is het genieten. Je kan deze route totaal niet vergelijken met de andere routes in Mozet want de passen zijn verzurend iets dat ik in de andere routes niet echt heb ervaren. Momenteel ook een projectje namelijk Pebbles (7b). 1 pas waar ik nog een betere methode voor moet vinden en dan kan ik pogingen beginnen trekken. Licht overhangend en krachtige passen iets dat ik wel graag doe.

In Freyr moet ik Plus ou moins net (7a) nog afwerken. De passen lukken allemaal vrij goed maar een mono in de start, zorgde tijdens de 2de poging al voor een flapper. Met tap paste mijn vinger dan weer niet in dat gaatje dus weer vel laten groeien moet een oplossing bieden. :-) . Nu wachten op goede condities en we kunnen a muerte gaan want er staat nog veel op de TODO lijst dit najaar.

Schouder testen in Freyr

Saturday, July 31st, 2010

Het vorige bezoek aan Freyr had de honger naar meer aangewakkerd. Na opwarmen nog eens in Aéroplane gekropen en net zoals vorige keer lukte de passen vlot. Alleen zou de continuïteit weer wat beter moeten maar daar moet de schouder weer eerst pijnvrij worden. 2 pogingen en dan doorgeschoven naar beneden om Topolina (6a, a vue) en Banane metallique (6A a vue) te proberen. Geen aanraders want moeilijk voor de graad en vooral veel zanderige grepen en de haken van Banane zijn  volledig verroest.Na een regenbuitje naar Jeunesse gegaan om nog enkele 6A’s en 6B’s te klimmen. Vooral La Madone (6B+) blijft een mooie route. Lekker lang alleen moet je even voorbij het gladde begin.

Woensdag een echo laten nemen  van de schouder. Ik hoop dat er snel een oplossing gevonden wordt zodat ik weer snel 100% kan beginnen trainen of op klimtrip kan gaan.

Na 6 weken nog eens Freyr

Sunday, July 25th, 2010

Na de trip naar Ceuse niet veel meer naar de rots geweest. De rechter schouder doet pijn en als ik naar de rots ga wil ik volle bak kunnen gaan. Na opwarmen in een 6A toch nog eens aan Aeroplane blinde (7B) gaan voelen. De setjes er in gehangen en het voelt nog steeds goed aan. Eens de schouder weer optimaal is wil ik hier volledig voor gaan. Slechts 1 maal ingekropen en daarna vertrokken we naar pape waar Tom de 2de lengte van Hazewee wou proberen. Zelf ook een poging gedaan maar geen van beiden konden we de relais bereiken. Die laatste passen op die plaat zijn heel fijn. Voor mij ontbreken er grepen. Als afsluiter nog eens Samarkande gedaan. Had hem al 2 jaar geleden geklommen maar die blijft mooi. Rudi moet nog even een tandje bijsteken en dan kan hij weer aan zijn projectjes beginnen.

Eerste dag Belgische rots na 14 dagen Ceuse

Sunday, July 11th, 2010

Slechts enkele dagen weer in België begon de drang naar echte rots weer onhoudbaar te worden. Snel wat vrienden gecontacteerd en plan gemaakt om met Geert en Hans naar Bomal te gaan. Hans en Geert hadden door de drukte de laatste weken niet veel naar de rots geweest. Colgotha en Cherche mon souffle désespérément (7a) werden werden zeer gesmaakt door Hans en Geert. Daarna nog een lekker terrasje in Bomal dat spijtig genoeg overspoeld werd door dronken Nederlandse voetbalsupporters . Verkeer optsoppen, stoelen in het midden van de weg zetten, … laat de rust in Bomal maar snel terug keren.

2 weken Céuse eind juni

Sunday, July 11th, 2010

Toen ik op zoek was naar geschikt massief voor de zomer viel mijn oog op Céuse. Hoog gelegen en mooie technische routes spraken mij direct aan. Tim wou direct mee en David besloot kort er na ook om mee te gaan. Na 1000 km rijden kwamen we moe maar tevreden aan op de camping. Het was er nog rustig en na het opzetten van de tent liepen we een eerste keer omhoog om het massief te bekijken. Een uurtje omhoog wandelen in een brandende hitte deed geen deugd maar eens je de wand bekijkt ben je dit alles vergeten.

Elke morgen word je wakker van de zon die op de tent staat. Rustig wakker worden, ontbijten en rustig genieten van de ochtend. De eerste morgen kropen we vroeg naar boven maar dan zit je in de hitte bovenaan.  Beter om rustig beneden blijven tot 1 a 2 uur en dan naar boven om te klimmen tot 22h.

De routes zijn vergelijkbaar met Freyr. Technische routes met kleine grepen en gaten. De routes zijn recht tot licht overhangend en de haakafstanden zijn sportief maar correct. Hou hoger je gaat hoe verder de haken zitten. Een ideaal massief voor airmiles te verzamelen of eens een paar mooie voorklimmersvallen te maken. De 6de graadsroutes waren niet echt leuk maar de 7de graadsroutes zijn echt geweldig. Na enkele 7A’s en een 7A+ ging ik op zoek naar een 7B maar op 2 weken klimmen slechts 1 rustdag nemen is van het vele te goed. De vingers begonnen wat pijn te doen en kleine greepjes vasthouden werd lastig. Spijtig dat het aftikken van dit laatste projectje niet lukte maar ik kom zeker terug.

Na 2 weken Tim afgezet in Gap zodat hij zijn 2 maanden vakantie in Aillefroide verder kon zetten.

Nu enkele weken verder werken en dan nog een tripje naar de rotsen. Waar en wanneer dat zal de toekomst uitwijzen.

Foto’s Céuse staan online

Thursday, July 8th, 2010
Céuse

Foto's Céuse

Het verslag volgt

Toch klimmen bij onweer.

Sunday, June 6th, 2010

Vandaag met Matti toch naar de rotsen ondanks de hoge kans op onweer. Opwarmen in Tire ligne (6B) op pape en daarna naar La frite physique (7a) gestapt. De instap lag nog nat en na 2 keer het begin geprobeerd te hebben was het duidelijk dat het niet voor vandaag was. Na het klimmen van donderdag en vrijdag was de motivatie ook niet optimaal om iets hard te proberen. Matti wou nog wel eens een keertje gaan voelen aan Crazy cracker (8a) het uitwerken ging zoals steeds moeizaam. Omdat er onweer aan het aankomen was het touw er maar even laten inhangen een kwartiertje rust en dan net voor de storm trok hij zijn eerste echte poging. Alle bewegingen zagen er goed uit alleen kwam de regen er vanaf het derde setje met bakken uit. Nog snel de route uitgeklommen met enkele keren blokken door natte grepen en onderaan de route gaan schuilen voor de storm. Het was duidelijk dat verder klimmen de eerste uren niet mogelijk was behalve op het stukje aan Le Pilier Davaille (7b+). Ik had dit vorig jaar al een keertje toprope geprobeerd toen Matti in een verlenging bezig was en wou nu wel eens op kop proberen. De eerste crux als je vanaf de onderhandse reglette naar de mono/bidoigt kon ik vorig jaar zelfs met touwsteun niet maken. Een half jaartje later lukte dit op kop wel na enkele keren proberen. Het probleem zat nu een pas later. Links de bidoigt, rechts de bidoigt maar dan links kruisen naar een klein blokje breed gaan staan en dan sta ik helemaal vast en kan ik niet meer de bak rechts pakken.

Daarna nog eens deze passen toprope uitgewerkt maar het beste was toen al uit de armen en vingers. Matti werkte nog Lachez les fauves (7c) uit een mooie route waar het wel iets kouder voor mag zijn.

Het mag best weer wat kouder worden want de meeste grepen voelden wel echt vettig aan.

Avond en ochtend aan de rotsen.

Friday, June 4th, 2010

Tim had examen tot elf uur dus half 1 vertrekken naar de rotsen moest mogelijk zijn. Hij met als doel Khumbu (7c) ik als doel de verlenging van 5 soeurs namelijk Les 5 soeurs de Terres-Neuves (7a+). Donderdag was het ‘s middags te warm dus even inklimmen op de achterzijde van tête de lion. Volgens de topo zaten daar meerdere routes maar enkel Super strong (7a) bleek behaakt. Mooi en rustig inklimmen dan een stevige crux met een onderhanse regelette ver doorslaan naar een goede greep en dan nog enkele fysieke bewegingen. 2 pogingen gedaan maar dan begon de schouder weer op te spelen. Tim zat er dicht bij in de 2de poging maar er was nog een derde nodig om de job af te maken. De hoge temperatuur deed ons verhuizen naar Merinos Nord maar Tchao Pantin (7b) is echt wel stevig voor zijn graad. Dat begin dat is echt een hel. 2 pogingen later weer naar beneden gelopen voor Ligne de fuite (7b). Op kop met setjes er in gekropen maar het setje inhangen aan de eerste crux zat er echt niet in. Tim had ook enkele pogingen nodig om dit uit te werken maar kon even later beide crux sequenties uitwerken. Zelf ook nog een keertje geprobeerd maar koud weer voor wrijving is wel nodig om de traversee naar links te maken. Je voeten staan op weinig tot niets. Wel een parel van een route waar de kans op vliegen reëel is. Voor de 2de keer die dag naar boven gelopen in een record tijd om tijdig op het terras van de chamonix te zitten om nog iets warm te eten.

De volgende dag moest ik vanaf 14 uur werken dus snel starten op vrijdag was de boodschap. Om acht uur stonden we onder 5 soeurs en een kwartiertje later was de route geklommen. Goede temperaturen maken een wereld van verschil. De graad zit echt in het eerste gedeelte. De plaat achteraf is wel leuk maar de crux is totaal niet te vergelijken met het niveau van het eerste gedeelte. Tim kon zelf nog 2 pogingen doen in khumbu maar het zat er vandaag niet meer in. Volgende keer weer op zoek naar een nieuw projectje.

Half dagje Freyr

Friday, May 28th, 2010

Zaterdag vond ik niemand om buiten te gaan klimmen en zondag waren de weersverwachtingen niet ideaal. Matti en Tim konden wel vrijdag na de middag weg dus de keuze was snel gemaakt. Tim opgepikt aan klimax en Matti kwam naar Jezus Eik. File voor Matti zorgde voor een klein oponthoud maar om 4 uur stonden we aan de voet van de Alegne. Ik had Les 5 soeurs (7A) al geklommen maar i.p.v. de shortcut naar Khumbu wou ik nu de verlenging wel eens proberen. De instap die normaal vrij goed lukt was echt knoeien. Ofwel lag het aan de hoge temperatuur die de voetsteunen nog vettiger maakt ofwel aan de klimmer zelf. De echte crux aan de 6de haak ging nu wel vlot. De plaat die volgt is echt super relax in vergelijking met de rest van de route. Nog enkele delicate pasjes en 1 crux pasje in de uitklim dat je echt delicaat moet aanpakken. Nog enkele pogingen gedaan maar mijn voeten bleven dit keer echt niet staan in het begin. Het eerste deel heb ik al meerdere keren succesvol geklommen dus als de condities beter zijn dan moet de verlenging wel lukken.

Tim en Matti hadden Khumbu (7c) op het programma staan. Vorig jaar september kon Tim de beginpas nog niet maken maar met de nodige bèta van Matti lukte dit nu wel vlot. Matti zijn uitwerkpoging zag er niet echt vlot uit maar hij klom de route in de 2de poging wel vlotjes uit.Tim zijn eerste poging zag er echt goed uit maar in de volgende pogingen ging er spijtig genoeg steeds iets mis. Volgende keer moet dit wel lukken.

Alleen een 7C volstond niet dus klom Matti nog even snel Nina Hagen (7a+) uit in de 2de poging. 7A+ lijkt niet hard maar Nina Hagen is echt wel een hard gequoteerde route met super pijnlijke en delicate greepjes. Deze plaat ziet er uit als een rasp dus vallen staat gelijk aan serieus wat vel kwijt.

Rond kwart voor tien naar boven gelopen nog een frietje gegeten in de chamonix en rond twaalf uur weer thuis. Blijven slapen in Freyr is toch wat meer relax dan ‘s avonds naar huis rijden. :-)

Beez overdruk maar wel leuk

Monday, May 24th, 2010

Na de trip gisteren naar Bomal liet ik de keuze van het massief over aan Rudy. In Beez had hij nog een paar projectjes en met de bomen was er wel wat schaduw. Schouder wat opgwarmd en dan de setjes in Flip Flop Flex (6C) gaan hangen. De passen op zich zijn niet echt moeilijk maar de route is zo gepoft dat je de goede en slechte grepen niet meer van elkaar kan onderscheiden. De volgende poging was direct de goede. Rudi zijn 2de poging was spannend. Na de crux touw ophalen en terwijl je het touw vast hebt er uit vallen staat gelijk aan diep gaan.Zijn derde poging was ook succesvol

Daarna verhuisd naar Rocher du cellier een rustig massiefje waar het heerlijk toeven is. Romanée-conti is wel een leuke route om te doen. 1 harde pas waar je echt alles kan geven. Toen de armen leeg waren nog een terrasje aan het commando kamp in MLD waren we Ben, Bruno, Kristel en hun vrouwen tegenkwamen. Gezellig even bijpraten na een dagje klimmen. Weer een geslaagde klimdag. Nu de armen even laten rusten en dan weer volle bak baan.