Zaterdag vond ik niemand om buiten te gaan klimmen en zondag waren de weersverwachtingen niet ideaal. Matti en Tim konden wel vrijdag na de middag weg dus de keuze was snel gemaakt. Tim opgepikt aan klimax en Matti kwam naar Jezus Eik. File voor Matti zorgde voor een klein oponthoud maar om 4 uur stonden we aan de voet van de Alegne. Ik had Les 5 soeurs (7A) al geklommen maar i.p.v. de shortcut naar Khumbu wou ik nu de verlenging wel eens proberen. De instap die normaal vrij goed lukt was echt knoeien. Ofwel lag het aan de hoge temperatuur die de voetsteunen nog vettiger maakt ofwel aan de klimmer zelf. De echte crux aan de 6de haak ging nu wel vlot. De plaat die volgt is echt super relax in vergelijking met de rest van de route. Nog enkele delicate pasjes en 1 crux pasje in de uitklim dat je echt delicaat moet aanpakken. Nog enkele pogingen gedaan maar mijn voeten bleven dit keer echt niet staan in het begin. Het eerste deel heb ik al meerdere keren succesvol geklommen dus als de condities beter zijn dan moet de verlenging wel lukken.
Tim en Matti hadden Khumbu (7c) op het programma staan. Vorig jaar september kon Tim de beginpas nog niet maken maar met de nodige bèta van Matti lukte dit nu wel vlot. Matti zijn uitwerkpoging zag er niet echt vlot uit maar hij klom de route in de 2de poging wel vlotjes uit.Tim zijn eerste poging zag er echt goed uit maar in de volgende pogingen ging er spijtig genoeg steeds iets mis. Volgende keer moet dit wel lukken.
Alleen een 7C volstond niet dus klom Matti nog even snel Nina Hagen (7a+) uit in de 2de poging. 7A+ lijkt niet hard maar Nina Hagen is echt wel een hard gequoteerde route met super pijnlijke en delicate greepjes. Deze plaat ziet er uit als een rasp dus vallen staat gelijk aan serieus wat vel kwijt.
Rond kwart voor tien naar boven gelopen nog een frietje gegeten in de chamonix en rond twaalf uur weer thuis. Blijven slapen in Freyr is toch wat meer relax dan ‘s avonds naar huis rijden. 