May 28th, 2010
Zaterdag vond ik niemand om buiten te gaan klimmen en zondag waren de weersverwachtingen niet ideaal. Matti en Tim konden wel vrijdag na de middag weg dus de keuze was snel gemaakt. Tim opgepikt aan klimax en Matti kwam naar Jezus Eik. File voor Matti zorgde voor een klein oponthoud maar om 4 uur stonden we aan de voet van de Alegne. Ik had Les 5 soeurs (7A) al geklommen maar i.p.v. de shortcut naar Khumbu wou ik nu de verlenging wel eens proberen. De instap die normaal vrij goed lukt was echt knoeien. Ofwel lag het aan de hoge temperatuur die de voetsteunen nog vettiger maakt ofwel aan de klimmer zelf. De echte crux aan de 6de haak ging nu wel vlot. De plaat die volgt is echt super relax in vergelijking met de rest van de route. Nog enkele delicate pasjes en 1 crux pasje in de uitklim dat je echt delicaat moet aanpakken. Nog enkele pogingen gedaan maar mijn voeten bleven dit keer echt niet staan in het begin. Het eerste deel heb ik al meerdere keren succesvol geklommen dus als de condities beter zijn dan moet de verlenging wel lukken.
Tim en Matti hadden Khumbu (7c) op het programma staan. Vorig jaar september kon Tim de beginpas nog niet maken maar met de nodige bèta van Matti lukte dit nu wel vlot. Matti zijn uitwerkpoging zag er niet echt vlot uit maar hij klom de route in de 2de poging wel vlotjes uit.Tim zijn eerste poging zag er echt goed uit maar in de volgende pogingen ging er spijtig genoeg steeds iets mis. Volgende keer moet dit wel lukken.
Alleen een 7C volstond niet dus klom Matti nog even snel Nina Hagen (7a+) uit in de 2de poging. 7A+ lijkt niet hard maar Nina Hagen is echt wel een hard gequoteerde route met super pijnlijke en delicate greepjes. Deze plaat ziet er uit als een rasp dus vallen staat gelijk aan serieus wat vel kwijt.
Rond kwart voor tien naar boven gelopen nog een frietje gegeten in de chamonix en rond twaalf uur weer thuis. Blijven slapen in Freyr is toch wat meer relax dan ‘s avonds naar huis rijden. 
Tags: Freyr, Matti, Tim
Posted in klimmen, rotsklimmen | No Comments »
May 24th, 2010
Na de trip gisteren naar Bomal liet ik de keuze van het massief over aan Rudy. In Beez had hij nog een paar projectjes en met de bomen was er wel wat schaduw. Schouder wat opgwarmd en dan de setjes in Flip Flop Flex (6C) gaan hangen. De passen op zich zijn niet echt moeilijk maar de route is zo gepoft dat je de goede en slechte grepen niet meer van elkaar kan onderscheiden. De volgende poging was direct de goede. Rudi zijn 2de poging was spannend. Na de crux touw ophalen en terwijl je het touw vast hebt er uit vallen staat gelijk aan diep gaan.Zijn derde poging was ook succesvol
Daarna verhuisd naar Rocher du cellier een rustig massiefje waar het heerlijk toeven is. Romanée-conti is wel een leuke route om te doen. 1 harde pas waar je echt alles kan geven. Toen de armen leeg waren nog een terrasje aan het commando kamp in MLD waren we Ben, Bruno, Kristel en hun vrouwen tegenkwamen. Gezellig even bijpraten na een dagje klimmen. Weer een geslaagde klimdag. Nu de armen even laten rusten en dan weer volle bak baan.
Tags: Beez, Rudi
Posted in klimmen, rotsklimmen | No Comments »
May 23rd, 2010
Freyr is te warm met de hitte van de afgelopen dagen dus Schaduw in Bomal maar een keertje gaan opzoeken met Matti en Tim. In Bomal was het blijkbaar markt of dergelijke want alle straten in de buurt stonden vol wagens. Op het massief zelf waren we de enige. Rustig opgwarmd in een nieuwe variant en dan direct naar mijn projectje van de dag. Tim zijn a vue poging in Cherche mon souffle désespérément (7a) ging spijtig genoeg mis net na de crux. Matti die had genoeg aan de bèta van Tim genoeg om de route direct te toppen. Voor mij was het even terug aan de passen gaan voelen en de methode van Matti bleek voor mij ook te werken.
Tim en Matti moesten nog wel wat wennen aan de typische stijl maar eens ze waren het er wel mee eens dat het een goede training is.
De heelhook in Cherche mon souffle désespérément was de goede methode. Ik kon telkens de pas maken maar ik kon de heelhook niet meer verplaatsen waardoor ik net iets te kort kwam als ik naar het linkse gat ging. Een paar keer proberen en dan de laatste energie uit mijn lijf persen om naar de relais te gaan. De training van vrijdag zat nog duidelijk in mijn lijf.
Nog even in Les enfants d’icare (7a+) zitten werken maar ik was echt leeg en ook dit was geen weggever. Leuke route voor volgende keer. Goed voor de lichaamsspanning.
Matti kon al zijn energie kwijt in Tanatloc (7b+) maar toppen lukte spijtig genoeg niet. Tim kon na enkele pogingen Toxic climax (7b+) aftikken. Een leuke en vermoeiende dag voor ons allen.
Tags: Bomal, Matti, Tim
Posted in klimmen, rotsklimmen | No Comments »
May 15th, 2010
Nadat ik vorig jaar toen ik O’clock tick tock (6c+) klom vond Bart dit wel een tof projectje waar hij ook wel eens in wilde werken. Zelf had ik Pêche au Kiwi (7b) op het oog om eens te gaan voelen. Opwarmen in een 6A en daarna setjes en touw in clock gehangen. Misschien iets te hard om op te warmen want voelde daarna lichte spierpijn in mijn rug. Bart moest even terug de passen memoriseren en het zelfvertrouwen opbouwen door de route nog een keertje in toprope te klimmen. De crux Pêche au Kiwi zit in het begin om van de mono en de 3 volgende grepen. Verder is de dynamische pas aan de 4de of 5de haak nog een zware beweging. De overige passen zijn doenbaar. Spijtig dat de grond daar zo slecht ligt anders een ideale route om het begin uit te werken met een crashpad.
Bart werkte verschillende keren zijn route uit en ik hield me bezig met peche. Toen de armen leeg waren toch eens gaan kijken naar Ligne de fuite (7b) waar koen in bezig was. Volgende keer zelf een keertje aan gaan voelen want dat ziet er echt wel tof uit. Alleen mag het dan niet te warm worden net zoals voor de andere routes op 5 anes.
Tags: Bart, pucelles
Posted in klimmen, rotsklimmen | No Comments »
May 14th, 2010
De laatste weken steeds wel ergens een blessure als ik meerdere dagen hard probeer te klimmen. Ik moet toegeven eens de 30 gepasseerd dan begint de aftakeling. Ik wou vandaag nog eens veel klimmen allemaal routes van 6A tot 6B+. Ideaal om Frederik zijn armen volledig te laten leegtrekken. Frederik moest vooral zijn projectje Jacquouille la Fripouille (6a) klimmen. Voor de rest een tiental routes tot 6B+ waren voldoende om het klimgevoel weer lekker aan te wakkeren. Morgen is er nog een klimdag waar we weer volledig a muerte kunnen gaan.
Tags: Frederik, Freyr
Posted in klimmen, rotsklimmen | No Comments »
May 9th, 2010
Nog eens een keer Les 5 soeurs op het programma gezet om dit keer de hele route te klimmen i.p.v. de alternatieve uitklim naar Khumbu. Het plan was om de boulder start nog eens een paar keer te oefenen en dan de gehele lengte te enchaineren. De start ging vrij snel maar de uitklim van de boulder was weer even puzzelen. Maar enkele pogingen kunnen doen voor mijn vinger begon te bloeden door de pijnlijke mono reglette en de andere vingers te gevoelig werden. Het blijft toch een zalige route.
Frederik had met Jacquouille la Fripouille een mooi projectje gevonden waar hij wat kon in oefenen. Na zijn zware val vorig jaar was hij mentaal nog niet optimaal maar toch klom hij de route steeds op kop en ging hij de setjes hangen in alle routes die hij klom. Net zoals in Le schmilblik en L’Arête Jongen deze staan niet echt bekend om hun korte haakafstanden een goede mentale training voor hem. Frederik wou wel eens aan een 6B voelen dus het touw even in La tire-ligne gehangen. De crux was nog een beetje te zwaar maar met nog een beetje trainen en dan komt het wel in orde.
Tags: Frederik, Freyr
Posted in klimmen, rotsklimmen | No Comments »
May 8th, 2010
Bart had vorige keer dat we buiten klommen in Bomal een totale offday. Daarom beslist om dit maal naar “zijn massief” Landelies te gaan. Niet echt mijn favoriete plaats maar van tijd tot tijd eens plaatklimmen is goed voor de techniek. Rustig opgewarmd in een 5je en daarna naar Rock Boulevard (6c) maar in de uitklim toch een stuk rots uitgetrokken ter grote van 2 kasseien. Barst stond onder mij dus dat stuk steen loslaten was geen optie. Straf hoeveel kracht je in 1 hand blijkt te hebben. Dat stuk steen toch gedurende 10 seconden kunnen blijven knijpen terwijl ik mij moest vasthouden aan de rots want ik stond 2 meter boven mijn laatste haak. Terug leggen was geen optie dus maar naar beneden gesmeten in de andere richting dan waar Bart stond met een serieuze put tot gevolg. Bart de route nog laten klimmen en dan op zoek naar een projectje. Op de linkse zijde van La dalle du fou zit een 7A namelijk Le jardin d’Osiris . De moeilijkheid zit in de start tot de 2de haak daarna is het een 5de graad uitklim. Paar keer moeten proberen maar dan zaten de passen er in. Bart had enkele pogingen meer nodig maar kon de route ook toppen. Zelf zou ik deze passen eerder 6C geven maar op Belclimb geven ze dit een belachelijke quotatie namelijk 6A. Als je onder de haken door klimt moet je enkele heel subtiele pasjes maken die totaal niks met 6A te maken hebben. Als je afwijkt van de route dan kan je via de barst links ook starten maar daar zitten haken van een andere route. Le jardin d’Osiris klim je dus zonder de barst dat lijkt me evident. 6C lijkt me dus een pak juister dan 6A of 7A.
Daarna nog Psycho Rock (6c) geprobeerd maar die blijft openstaan voor volgende keer. Mooie route met subtiele pasjes. Veel mooier dan Rock Boulevard (6c).
Tags: Bart, Landelies
Posted in klimmen, rotsklimmen | No Comments »
April 29th, 2010
Samen met Tim afgesproken om woensdag na het werk direct naar Freyr te vertrekken. Om vier uur Tim opgepikt en naar Freyr vertrokken. Opgewarmd en dan setjes in Aéroplane gehangen voor voor de zoveelste keer. Tim klom vlot Y’a pas d’heures pour les braves (7a+) in de 2de poging. De passen tot aan de goede rust in Aéroplane beginnen vlot te gaan. Maar de onderhandse lag bovenaan weer nat. Voeten opgebracht, druk gezet op de greep maar ik voelde het water zo over mijn hand stromen. Greep nog eens goed droogepoft en de vanaf het vorige setje weer geprobeerd, dit keer zonder problemen. Het begon stilaan donker te worden dus tijd om ons tentje op de bivak te gaan zetten. ‘s Avonds nog iets gegeten in de Chamonix waar het voor een weekdag tamelijk druk was. Toch zalig als je net als veel klimmers tijdens weekdagen buiten kan klimmen ipv naar een zaal te moeten.
Maxime een vriend van Tim kwam ons ‘s avonds ook nog vergezellen. Nog even iets gedronken en gewacht op maxime en daarna gaan slapen. De volgende dag leken het ideale condities dus snel opwarmen en weer pogingen trekken. Mijn elleboog begon weer te zeuren maar de pijn was nog te verdragen. Van de 3 pogingen die ik deed klom ik er 2 uit met 1 keer te vallen. In 1 poging schoof mijn voet weg tijdens het inpikken van het 5de setje. Het opgehaalde touw om het setje in te pikken gaf me een lekker diepe val tot aan het 1ste setje. Adrenaline verzekerd. Omdat we de laatste dagen al zoveel tijd hadden doorgebracht op de Philippe besloten we maar te verhuizen naar Pucelles waar Tim Pêche au Kiwi (7b) maar eindelijk eens moest afmaken. Telkens waren we een klimdag daar geëindigd en met de laatste energie was Tim daar telkens ingestapt. Nu hij nog fris was leken de passen tijdens de eerste poging echt niet te lukken. Teveel gespannen zag hij de passen die hij vorig jaar zoveel keer geprobeerd had echt niet. Het leek er zelfs op dat hij geen 2de poging meer ging doen. De 2de poging was alles totaal anders. Hij zag de bewegingen weer en bewoog vlotjes door de route die hij even later kon aftikken.
Ik klom nog een keertje Games Boys (7a+) een route die ik vorig jaar al had geklommen en stopte daarna om mijn elleboog wat rust te gunnen. Tim en Maxime speelde nog wat verder in Games boys en O’ clock Tick tock (6C+) maar het beste was er ook al af. Al bij al een geslaagde 2 daagse.
Tags: Aéroplane blindé, Freyr, Maxime, Tim
Posted in klimmen, rotsklimmen | No Comments »
April 25th, 2010
Op het laatste moment beslist om vandaag met Rudi naar Freyr te gaan. Beiden hadden we een doel voor ogen. Ik ging voor Aéroplane blindé (7B) hij voor Cap’taine coeur de miel (6C). Even opwarmen in 6A en dan weer setjes inhangen in de projectjes. Rudi bewoog goed en mentaal leek ook alles goed te zitten. De cruxpas was even zoeken en een paar vallen later was hij er door. De laatste crux naar de uitklim ging nog niet maar de dag was nog maar pas begonnen.
Mijn 2de poging in mijn project ging al beter dan verwacht maar de passen bleven zwaar. Ook begon mijn elleboog pijn te doen door de harde belasting van de passen. Ik voelde dat er nog 1 poging in zat voor ik moest stoppen om blessures te voorkomen.
Rudi deed nog enkele pogingen in zijn route en de crux bleef hard maar haalbaar. Mijn laatste poging in mijn project ging geweldig. Ik had echt flow en ging vrij vlot door alle passen. Boven aan de gemeenschappelijke uitklim met super liedekerke was ik echt zwaar verzuurd en de bakken waren nog lastig om te trekken. Tot aan het laatste setje was het gas geven en weinig rusten. Ik had de bak op het plateau vast, moest mijn voeten nog iets hoger zetten om uit te klimmen maar kon de greep niet meer houden. Een meter onder de relais viel ik er uit. Enerzijds spijtig maar anderzijds superblij dat ik nu een 7B project heb dat haalbaar is op korte termijn. Volgende keer weer a muerte
Tags: Aéroplane blindé, Rudi Frankinouille
Posted in klimmen, rotsklimmen | 3 Comments »
April 24th, 2010
De motivatie die ik vorige keer kreeg door met Matti in Aéroplane te kruipen was geweldig. De hele week droomde ik weer om in de route te kruipen dit keer met de setjes aan de gordel.
Met Tim rustig opgewarmd in een 6A en daarna de setjes in Aéroplane gaan hangen. De passen gingen nog allemaal maar bleven toch hard. Tim kon met de nodige beta de passen vrij vlot maken. Even rusten en daarna kon ik proberen stukken te linken. Ik kon dit keer al echt goed in de route bewegen maar bleef toch teveel verzuren in de crux passen.
Nadat Tim Aéroplan blindé getopt had kon hij een alternatief zoeken. Monalisa Klaxon had hij vorig jaar reeds getopt dus de combinatie Aéroplane klaxon. Je combineert de zwaarste passen uit beide routes. 1 maal de route uitwerken en de 2de poging was direct goed.
Mijn verdere pogingen in Aéroplane gaven me vertrouwen dat de route binnen mijn mogelijkheden ligt. Tof een eerste 7B projectje
Posted in klimmen, rotsklimmen | 1 Comment »